Compulsive Shopping

დიდიხანია ამ პოსტის გაკეთებას ვაპირებდი, მაგრამ ხან რა იყო ხან რა ხან მეზარებოდა მოკლედ რუკი ნე დახაძილი.

თანამედროვე სამყაროს განვითარებასთან ერთად ბევრი ახალი დაავადება შეემატა ჩვენს ყოფიერებას. ძირითადად ეს დაავადებები ფსიქოლოგიური ხასიათისაა. ეს დაავადებაც, რომელსაც შეეხება ჩემი პოსტი, ესეთი სახისაა. მას ეწოდება compulsive shopping ანუ სიტყვასიტყვით რომ ვთარგმნოთ ”იძულებითი” შოპინგი. არ ვიცი რამდენი ადამიანია შეპყრობილი ამ სენით საქართველოში, მაგრამ განვითარებულ ქვეყნებში სადაც მასიურად მიღებულია საკრედიტო ბარათებით ანგარიშსწორება, იგი ძალიან ხშირია.

ჩამოვთვლი ამ დაავადების რამდენიმე სიმპტომს:

• ფულის ხარჯვა როდესაც თავს გრძნობთ ცუდად, ხართ გაბრაზებული ან გაქვთ დეპრესია

• ეიფორიის შეგრძნება ფულის ხარჯვის დროს
• ისტერიული ხარჯვის დამთავრების შემდეგ დანაშაულის და უხერხულობის გრძნობა
• ტყუილის ლაპარაკი ნაყიდი საგნის რეალურ ღირებულებაზე ან იმ თანხაზე რომლის სესხებაც მოგიწიათ მის საყიდლად
• მუდმივად ფულზე ფიქრი
• საგნების განვადებით შეძენისადმი უპირატესობის მინიჭება
• ხშირი კამათი გარშემომყოფებთან თქვენი შოპინგის ”უნარჩვევებზე”
• განსაცდელში ჩავარდნა საკრედიტო ბარათის გარეშე

შოპინგი განტვირთვის კარგი საშუალებაა და ქალები ხშირად მიმართავენ ამ ხერხს. მაგრამ ეს არ ნიშნავს რომ ისინი მაინცდამაინც compulsive shopper-ები ანუ შოპოჰოლიკები არიან. ამ დაავადების მსხვერპლებიც ცუდ ხასიათზე ყოფნისას და განტვირთვისთვის მიმართავენ შოპინგს, მაგრამ ჯანმრთელი ადამიანებისაგან განსხვავებით შოპინგის შემდეგ სულაც არ გრძნობენ თავს კარგად. შოპოჰოლიზმი ისეთი ტიპის დაავადებაა როგორც ალკოჰოლიზმი, აზარტული თამაშების სიყვარული ან ზედმეტის ჭამა როდესაც ცუდად ხართ. შოპინგისგან მიღებული სიამოვნება სულ ცოტა ხანი ძლებს, ხოლო მის შემდგე თქვენი პრობლემები იზრდება, მათ ემატება აღებული ვალებით გამოწვეული ეკონომიკური პრობლემები. როგორც ჩემს მიერ მოპოვებული ინფრომაცია იუწყება ძირითადად დაავადებულთა რიცხვში არიან ქალები. მათ ხშირად აქვთ უამრავი ტანსაცმელი რომელიც არც კი ჩაუცვამთ და იარლიყიც კი არ მოუძვრიათ.

მოკლედ დამეთანხმებით ალბათ რომ ასეთი დაავადებისკენ მიდრეკილება ყველა ადამიანს აქვს, ზოგს მეტად ზოგს კი ნაკლებად. სწორედ ამას იყენებს მარკეტინგი, იგი ხომ თქვენს ტვინში ძვრება და იცის რა ხდება იქ თქვენზე უკეთესად. არის მრავალი სოპეციალური ტექნიკა შემუშავებული, რათა რაც შეიძლება მეტი იყიდოთ, ერთერთი ალბათ ყველაზე ცნობილი ესეთი ხერხთაგანია საგნების, რომლებიც ერთად მოიხმარება, ისე განლაგება მაღაზიაში რომ ყველა განყოფილების დავლა მოგიწიოთ და ხელს კიდევ უამრავი ისეთი ნივთი გააყოლოთ რომლის ყიდვას არ აპირებდით.

ასევე ყურადღება ექცევა დიზაინს: მაგალითად ხორცის განყოფილება წითელი შუქითაა განათებული, რათა ახალი, ჯანსაღი ხორცის შეგრძნება მოგცეთ, თევზის-ცისფრად და ა.შ. კიდევ რამაც ყველაზე ძალიან გამაკვირვა იყო ის რომ ყურადღება ექცევა მუსიკას რომელიც ჟღერს მაღაზიაში, იგი ისეა შერჩეული რომ არც ძალიან ნელი იყოს და არც ძალიან სწრაფი, უნდა შეესაბამებოდეს თქვენს მიერ კალათის გაგორების სიჩქარეს. ეს ხრიკი ახანგძლივებს თქვენს მიერ მაღაზიაში ყოფნას და უაზრო ბოდიალს განყოფილებიდან განყოფილებაში.

ნაპოვნია კიდევ ერთი ხერხი თუ როგორ იშოვონ ფული ესეთი სენით შეპყრობილ ხალხზე. ოკეანეს იქით გამოიგონეს ახალი პროფესია რომელსაც შოპერი ქვია. შოპერი არის ადამიანი რომელიც არცთუისე პატარა საზღაურის სანაცვლოდ დაგყვებათ ფეხდაფეხ და გეუბნებათ რისი ყიდვა გჭირდებათ და რისი არა. მისი მომსახურება საათობრივად ანაზღაურდება და არც თუ ისე ცუდ შემოსავალი მოაქვს მაღაზიებისთვის. ასერომ ჯერ კიდევ დასათვლელია რითი დახარჯავთ მეტ ფულს – თქვენთვითონ უაზრო ხარჯვით თუ უცხო ადამიანის დახმარებით. შენთითონ, ეთ ლისტ იმ მომენტში, იქნები ბედნიერი როდესაც ფულს დახარჯავ. თანაც შოპერის დახმარებით სარგებლობა არ არის იაფი სიამოვნება და მხოლოდ შეძლებულ ”ავადმყოფებს” შეუძლიათ გაწვდნენ მას. დამატებითი გადასახადის შემთხვევაში შოპერს შეუძლია შეითავსოს სტილისტის როლიც და თავიდან ბოლომდე გაგილამაზოთ გარდერობი.

მორცა კინო წადით სახლებში თუ როგორცაა :გივი:

 

ბესო

მე ვერ ვამხელდი ჩემს თავსაც ვერ ვეუბნებოდი ამას ვერ ვაღიარებდი, მაგრამ აღმოჩნდა რომ უკვე რამდენიმე ადამიანმა უკვე გაიგო ამის შესახებ და ალბათ აზრი აღარ აქვს ვუარყო.

უკვე დიდიხანია მიყვარხარ. ღამე შენზე ფიქრში ვიძინებ დ დილით მხოლოდ იმის იმედით ვიღვიძებ რომ შენ გნახავ. შენი ღიმილი მზეს მიჩევნია, შენი ერთი ჩახუტება კი მთელს სამყაროს. აი ეხლაც ამას ვწერ და სული მეკვრის, შენი სურნელი მომივიდა და შენი ტკბილი ტუჩების გემო გამახსენდა.

მაგრამ ეს ყველაფერი იყო მანამ სანამ შენი ძმაკაცი გამოჩნდებოდა. ეხლა კიდევ უფრო დავიბენი მე მესიზმრება როგორ ვცხოვრობთ სამივე ერთად ბედნიერად. მე, შენ და ის. როგორ კარგად ვართ სამივე ერთად.

მაგრამ… ვიცი რომ ეს შეუძლებელია…. მე უნდა შევძლო და ჩავკლა ეს ჩემში. შენ ამას ან წაიკითხავ ან არა მაგრამ მე მაინც ვწერ რატა ამ უსულო მანქანას მაინც გავანდო გულის ნადები…..

 

Now ’bout my granny :D

რაღაც ამ ბოლო დროს ბებიების თემა წამოიჭრა, ხოდა მეც გადავწყვიტე ბებიაჩემზე გავაკეთო ერთი პოსტი. ვინაიდან და რადგანაც ყველამ ვინც ჩემთან მეგობრობს, ან ერთხელ მაინც დამლაპარაკებია,  გაგონილი აქვს თუ რა მაგარი ქალია ბებიაჩემი :გივი:

ხოდა დღეს მოვდივარ სახლში და რას მიყვება. თქვენი არ ვიცი მარა მე კაი ხანი ვიცინოდი.

მოკლედ სანამ მე გასული ვიყავი ათასი ადამიანი მოსულა და რაღათქმაუნდა მათ შორის  დახმარების მთხოვნი ხალხიც. ბოლოს და ბოლოს ბებიაჩემს ისე ამოუვიდა ყელში ეს ყველაფერი რომ მორიგ ”დახმარების მაძიებელათან” შემდეგნაირი დიალოგი ქონდა.

- ქალბატონო გამარჯობათ რამე გექნებათ: კარაქი, პური, ყველი… იქნებ დამეხმაროთ…

ბებიაჩემი:

- ხიზილალა არ გინდათ? :spy:

 

Are this queues forever?

რაღაც კარგა ხანია არ მწვევია წერის მუზა. ამასწინად მინდოდა დამეწერა, თუ როგორ გავწვალდი ერთი საათი სხვადასხვა ბანკებში გადასახადებზე სირბილით და დავითვალე საშუალოდ რამდენი საათი ვიდგები ცხოვრების მანძილზე(ესე თუ გაგრძელდა) ბანკების რიგში, მაგრამ დამავიწყდა ეგ ციფრი და ახლიდან გამოთვლა მეზარება კიდეც, მითუმეტეს რომ არც ისე დიდი გამოვიდა იმ ”ტანჯვასთან” შედარებით რასაც მე ყოველთვიურად შუქის, ტელეფონის და სხვა გადასახადების გადახდა მანიჭებს (რაღაც ჩემი თავიც კი შემეცოდა ამ წამს). უკვე კარგა ხანია ვამუღამებ რიგში წარმოქმნილ სიტუაციებს და მომლოდინე მოქალაქეების ნასროლ, ზოგ შემთხვევაში ენამახვილ, ზოგში კი უბრალოდ თავისი არსით სასაცილო ფრაზებს. ბევრი მათგანი გაცვეთილია და უკვე ბევრჯერ გამოყენებული.

- ყველაფერი ხალხის გასაწვალებლად არი გაკეთებული.

ყველაზე აქტუალური ფრაზაა, მგონი. მას ვერაფერს ვნებს დრო. ძირითადად მას მოჰყვება, ან წინ უძღვის- ”რას გვიშვება ეს ……” (აქ შეგვიძლია ნებისმიერი გვარი ჩავსვათ).

სახალხო ბანკში(არ არის არც რეკლამა, არც ანტირეკლამა, მითუმეტეს თითონ ბანკია დიდი ანტირეკლამა) სალაროსთან ლამის ორი საათი დგომის დროს წარმოქმნილი სოტუაცია:

ჩემს წინ გდას კაცი რომელიც ახურდავებს ფულს უკვე ერთი 20 წუთია, მოლარეს ხან კუპიურა არ მოწონს, ხან რა ხან რა. ჩემს უკან დგას ორი ქალი, ერთ-ერთმა ორსაათიანი ბოდიშებით რიგი დამათმობინა. მე ჩუმად ვდგავარ და ვაკვირდები სიტუაციას, ტვინი დაცვით მოუდში მუშაობს და ნებისმიერ სისულელეზე შეიძლება გადავიხარხარო იქვე.

ქალების საუბარი:

- რაო რა მინდაო? (მოლარეზე)

- რავიცი ფული არ მოეწონა, საიდან არიო, საიდან არი და ამერიკიდან საიდან იქნება.

ქალი რომელსაც ეჩქარება ჩემს წიმ მდგომ კაცს ეუბნება:

- გამიშვით რა ტაქსი მელოდება, უცბად მომცეს მე.

- თქვენ რას მოგცემთ ამდენიხანია აქ ვდგავარ და მე არ მაძლევს.

- ხო მაგრამ მე ჩქარა მინდა.

- მეც ჩქარა მინდოდა მარა ვერ შვება.

აშკარად მოლარეების კვალიფიკაციის ამაღლებაა საჭირო. ჩქარა უნდა ხალხს და რა ქნას.

 

/Линда/Linda/

Линда არის რუსი ალტერნატივ/ავანგარდ მომღერალი რომელიც ჩემს ბავშვობაში საკმაოდ პოპულარული იყო. ვინმეს შეიძლება ახსოვს კიდეც მისი სიმღერები.(ყველაზე პოპულარული იყო სიმღერა Ворона, მომწონს მაგრამ სხვებზე მეტად არა ამიტომ არარ ავქაჩე) არის მისი რამდენიმე სიმღერა, რომელიც ძალიან მომწონს. რამდენიმე თვის წინ გამახსენდა და მოვიძიე. ესეთი სტილის რუსული სიმღერები საკმაოდ კარგია, ავანგარდის სტილის. ცოტა უცნაური, მაგრამ არა მძიმე თავისებური და დასამუღამებელი იმჰო. ვიღაცამ შეიძლება პაპსა უწოდოს კიდეც, whatever  რაც არ უნდა ეწოდოს მე, ხშირად არა, მაგრამ პერიოდულად მახსენდება ვრთავ და ძალიან მსიამოვნებს.

წეღან ავქაჩე და ვიფიქრე ბარემ პოსტსაც გავაკეთებთქო.  (თუ ვინმეს მოგეწონებათ,რაშიც არც ისე დარწმუნებული ვარ :გივი: თელ მი და სხვა სიმღერებსაც გაგიზიარებთ)

http://www.link.ge/file/128074/11——————.mp3.html

http://www.link.ge/file/128076/12————————-.mp3.html

http://www.link.ge/file/128078/08——————————————.mp3.html

(რატომღაც ლინკებს სახელები ვერ დავაწერე :ს)

enjoy

 

Money, What about money?

რამდენიმე დღის წინ მეგობარმა მომცა Zeitgeist-ის მეორე ნაწილის ლინკი გუგლ ვიდეოზე.

პირველი ნაწილი ნანახი მაქვს და მომეწონა, საკმაოდ. ძირითადად მისი რელიგიური ნაწილი და რაღაც-რაღაც მოსაზრებები. საერთო ჯამში ვერ ვიტყვი, რომ ამ ფილმის ტანსაცმელშემოხეული ფანატი ვარ :გივი: მაგრამ საყურებლად ღირს თუნდაც იმიტომ რომ თუ საწინააღმდეგო მოსაზრებები გაქვს უფრო გაგიმყარდეს, თუ ჩამოყალიბებული აზრი არ გაქვს ფილმში განხილული საკითხების მიმართ -  დაგაფიქროს, ხოლო თუ ეთანხმები კიდევ უფრო გაგიმყარდეს შენი აზრი.

მოკლედ ზემოთ აღნიშნული მიზეზებისადაგამო მეორე ნაწილი გადმოვწერე და ყურება დავიწყე. დაახლოებით 30 წუთს ვუყურე, ბოლომდე არ მიყურებია (ჯერ), მაგრამ მგონებს რომ ამ 30 წუთზე უფრო მეტად არც დამაინტერესებს დარჩენილი ნაწილი(ვიჩითერე, თვალი გადავავლდე და ისევ და ისევ ამერიკის ლანძღვა-გინებას მოვკარი ყური, რაც ძალიან მიკერძოვებულად მიმაჩნია, მაგრამ ეს სულსხვა თემაა).

ხოდა რაზე მოგვითხრობს ფილმი ამ 30 წუთში. მოყოლილია ამერიკის მონეტარული სისტემის შესახებ. თუ როგორ იქმნება ფული, როგორ ჩნდება მიმოქცევაში ახალი ფული და თუ როგორ იწვევს ეს ინფლაციას. ძირითადად ყველაფერ იმაზე იყო ლაპარაკი რაც მეორე კურსზე ვისწავლეთ ეკონომიკაში :გივი: იესემელიბს კი ემახსოვრებათ. ვინც ვერ ერკვევა ეკონომიკაში, არ სწავლობს ამ საგანს, მაგრამ აინტერესებს, ვურჩევ უყურეს საკმაოდ კარგადაა ახსნილი ახალი ფულის შექმნის პრინციპი.

რამ დამაფიქრა მე და დამაწერინა ეს პოსტი. დამაფიქრა იმან რომ ადრე ფულის გამოშვება და გამყარება ხდებოდა ოქროთი, ეხლა ხდება უბრალო ქაღალდით (ალბათ სახელმწიფო თამასუქი რომ ვუწუდო არ დავუშვებ გრანდიოზულ შეცდომას) რომელსაც სახელმწიფო ბეჭდავს FED-ის მიერ გამოშვებული ახალი კუპიურების სანაცვლოდ. ტექნოლოგიების განვითარებასთან ერთად ამ პროცესმა მიიღო უფრო აბსტრაქტული სახე და ყველაფერი ეს ხდება ელექტრონულ დონეზე. თუ ფილმის მონაცემებს დავუჯერებთ ბრუნვაში არსებული ფულის მხოლოდ 3 %-ია გამყარებული რეალურად არსებული ”ქაღალდის ფულით”, ხოლო დანარჩენი 97 % არსებობს მხოლოდ ელექტრონული სახით(ასევთქვათ შექმნილია ჰაერისგან და პრაქტიკულად არ არსებობს). ამაზე ადრეც მიფიქრია, მაგრამ უკვე ფილმის ყურების შემდეგ უფრო ღრმად ჩამიჯდა აზრი იმაზე, რომ შესაძლებელია თუ არა რამდენიმე ხანში საერთოდაც აღარ იარსებოს ქაღალდის ”ხორციელმა” ფულმა? ყველაფერი გადავა ელექტრონულ ”მოუდში”.  საინტერესოა იმის წარმოდგენა როგორი იქნება ეს პროცესი.

სავარაუდოდ გადახდის პრინციპი არ უნდა შეიცვალოს. რა მნიშვნელობა ავქს შენ 5 ლარი გექნება ვიღაცის სიფათდახატულ ბანკნოტის სახით თუ ელექტრონულ ბარათზე და იმით გადაიხდი. ერთი რაც ვიფიქრე ალბათ გაიზრდება თაღლიღობის პროცენტი, ადამიანები რომლებიც კარგად ერკვევიან ახალტექნოლოგიებში შეძლებენ ითაღლითონ და გაზარდონ თავიანთი დეპოზოტი.

ნელ-ნელა ვფიქრობ თუ კიდევ რა შედეგები შეიძლება მოჰყვეს ასეთ პროცესს… და საერთოდ შესაძლებელია კი ეს? ანუ თუ ეს მოხდება ჩვენ უკვე ფულით კი არ მოვახდენთ, ასევთქვათ, მოლაპარაკებას არამედ ჰაერით რაღაც აბსტრაქტული ელქტრონული სიდიდეებით. მოკლედ განვაგრძობ ამაზე ფიქრს თავისი შესაძლო შედეგებითურთ…..

.

 

trying to come back

ესეიგი რა ხდება, რისენთლი აღმოვაჩინე რომ მოზილა ძალიან საქავს და არ გამიხსნია კარგა ხანი

დავუბრუნდი ისევ ოპერას რომელიც რატომღაც ჩემთვის გაცილებით უფრო მოსახერხებელია.

ადრე ესეც ჭედავდა, მარა მერე დაველაპარაკე გავურჩიე, ავუხსენი ესე არ შეიძლებათქო, ბარტთქო და ეხლა ჭკუით იქცევა.

ხოდა შავეცდები  მოზილას გაქცეული მუზა უკან მოვიყვანო :უსერ: და განვაგრძო ჩემი ღრმადინტელექტუალურ ბლოგზე მოღვაწეობა.

მიყვარხართ ყველანი, სიყვარულობაში და ამბავში და ჩახუტებაში :სპყ:

 

გულისნადები

ეხლა ვზივარ და ხვალ ლექციები მაქვს, მაგრამ კაკ გავარიტსა ”ნე ვ ოდნომ გლაზუ” ხოდა ვიჯექი, ვიჯექი და აღმოვაჩინე საინტერესო ტენდენცია. ნუ რა დიდი აღმოჩენა ესაა, მაგრამ ეხლა ვიგრძენი თუ რა გამაღიზიანებელია.

ამ ბოლო ხანებში აშკარად მოდაში შემოვიდა უძილობა. უფრო სწორად ლაპარაკი იმაზე რომ არ გძინავს. შესაძლებელია მასიურად აწუხებდეს ხალხს ეს, მაგრამ აი დეპრსიული ლაპარაკი ამაზე აშკარად ძალიან მოდაშია. თანაც ბევრს უძილობა არ აწუხებს, მათ უბრალოდ ღამე არ სძინავთ და დღისით მშვენივარ გორაობენ და ამას ინსომნიას ეძახიან. რა საჭიროა აუტკივარი თავის ატკიება და თავის დაავადება? (იგიევა დეპრესიაზეც). ძირიტადად ადამიანი ვერ იძინებს იმიტომ რომ დღის განმავლობაში არ დახარჯა ენერგია და არეფრი აქვს აღსადგენი, ძილი ხომ უბრალოდ ენერგიის აღსადგენად გვჭირდება და არა იმიტორმ რომ ასწორებს.

ამ ყველაფერს მოჰყვება დეპრსიული კომენატრენი მეგობრების სფეისებზე, ფორუმგეს თემებში, ძირითადად უსათაუროში(ჯასთში და დარტყმულ წინადადებებში).

გასაგებია რომ ყოველთვის კარგ ხასიათზე ვერ იქნები და we all have our own sadnesses, მაგრამ ვერ ვხდები რა საჭიროა ამის აფიშირება ფორუმზე.

თუმცა ეხლა მეც ვატრაკებ და ეს პოსტიც რაღაც მხრივ ამ უაზრო ღამისთევის შედეგია მაგრამ გამაღიზიანა და რა ვუყოოუ. გაგიზიარეთ გულისნადები

 

wtf?

კაცო ვერ გავიგე რა ხდება. უფრო სწორად ეხლა კი გავიგე, მაგრამ თავიდან ცოტა არ იყოს და შევცბუნდი.

მოკლედ შევდივარ ერთხელ ვიღაცის wordpress ბლოგზე და ვხედავ ხატია სმაილი. დავიზმენდი, მეთქი ღამე რო არ მძინვას უკვე გლუკები დამეწყოთქო. ნუ დავიკიდე რა მექნა. მერე ისევ შევედი ვიღაცის ბლოგზე და ვუყურებ ისევ სმაილია გაიჩითა.

ვდებ თვალსაჩინოებისთვის სქრინშოთებს:

ეხლა რა მინდა აღვნიშნო. გთხოვთ მიაქციოთ ყურედღება, რომ ყველა სკინი თეთრია. აი რა დააშავა შავმა სკინებმა? ხომ არ არის ეს ფარული რასიზმის გამოვლინება wordpress-ის ადმინისტრაციისა თუ დიზაინერებისა თუ ვინც არიან :სპყ: რარაცაშია საქმე….

 

ოსინენიე

წეღან ჩატში რაღაცას ვწერდი და ვიკითხე რგორც მჩვევია ხოლმე ”ხოშ?”, ანუ ვიკითხე რაღაცაზე გინდათქო?. საკმაოდ ხშირად ვიყენებ ამ გამოთქმას, მაგრამ მხოლოდ ეხლა ჩავუფიქრდი. ამ ხოშ-მა გამახსენა გამოთქმები ”ხოში არ მაქ, არ მეხოშება” და ა.შ. ხოდა უეცრად მენია ოსენილო და მივხვდი საიდან მოდის ეს გამოთქმა ეს მოდის რუსლი სიტყვა хочеш-ის დამახინჯებულ შემოკლებული ვერსიიდან – хош. და შემდეგ მას დაემატა ქართულში ”ი” და გამოვიდა ”ხოში”. დიაღამხანაგებო!!!